PULSE Racing is altijd op zoek naar nieuwe atleten die nieuwsgierig zijn naar het gebruik van FES en gezamenlijk de uitdaging aan willen gaan. Op dit moment zijn er drie fanatieke atleten: Mohammed Ackloufi, Sander Koomen en Nardus Demmers.

Sander Koomen

 

Mijn naam is Sander Koomen een geboren en getogen westfries. Na de basisschool en de MAVO ben ik de MTS-werktuigbouwkunde gaan doen, na deze met succes te hebben afgerond ben ik in 1993 op 20 jarige leeftijd begonnen met werken in de installatie techniek. Ik heb altijd veel aan sport gedaan, maar de focus lag altijd vooral op hardlopen en fietsen. Een half jaar later in mei 1994 ben ik tijdens een wielerkoers in de Haarlemmermeer gevallen en is er een rugwervel verschoven, met als gevolg een dwarslaesie op niveau TH7. Tot op heden heb ik weinig complicaties, maar ben wel huiverig voor decubitus, hierdoor ben ik in contact gekomen met Rik Berkelmans en zijn Berkelbike. Via de gemeente is er mij 1 toegewezen als sportvoorziening, ik tracht hier in ieder geval 3 keer in de week op de trainen.

 

Mohammed Ackloufi

 

Ik ben Mohammed Ackloufi, ik kom uit Almere en ben een van de piloten bij PULSE Racing. Ik heb in 2002 een ongeluk gehad waardoor ik nu een dwarslaesie heb op niveau TH7/8. Hiernaast ben ik altijd een liefhebber geweest van sport. Nadat ik in een rolstoel terecht ben gekomen heb deelgenomen aan de paralympische spelen aan de onderdelen roeien en skiën. In deze periode ben ik ook in contact gekomen met elektrostimulatie. Nadat ik als testpersoon bij het bedrijf van Rik Berkelmans was gestart, startte ik ook met FES-fietsen in het revalidatiecentrum Reade. Omdat ik het FES-fietsen erg fijn vond heb ik dit verder ontwikkeld om zo mijn spieren te trainen en meer fit te worden. In 2018 ben ik via de therapeuten van Reade in contact gekomen met PULSE Racing. Ik vind het mooi om te zien dat studenten zich hier mee bezig houden, waardoor ik hier graag aan het project mee doe. Ik werk samen met de studenten aan de ontwikkeling van mijn benen en uiteindelijk een rol te kunnen spelen in de Cybathlon in 2020.

Nardus Demmers

Mijn naam is Nardus Demmers, man van 48 jaar en geboren in Ijmuiden. Als 2 jarige is ons gezin naar Zuid-Afrika verhuisd, waar ik ook de lagere schooltijd heb doorgebracht en op school al met sport in aanraking kwam. Voor mijn school mocht ik op hoog niveau tegen andere scholen uitkomen op internationaal niveau. In zomer was het atletiek en cricket en in de winter rugby. Ik was 12 dat we terug gingen verhuizen naar Nederland. Terug in Nederland ben ik direct weer op atletiek en rugby gegaan, waarnaast ik zelfstandig ook lange afstanden ging hardlopen.

School was niets voor mij. Toen ik 16 was heb ik de LTS school afgerond richting metaalbewerking en ging daarna direct als constructiewerker/lasser aan het werk, waarnaast ik volop bleef sporten. Wel heb ik nog de Nederlandse Instituut voor lastechniek op mijn 18e afgerond. Echter ben ik hierna op een visserij gaan werken en vervolgens off-shore als constructie medewerker. Maar ook toen, was rugby altijd aan mijn rechterzijde. Ik deed altijd sport tot ik van mijn werkgever hiermee moest stoppen vanwege het gevaar van dat ik blessures kon krijgen en dit misschien een geschil kon veroorzaken.

Gelukkig kon ik later een goede baan krijgen als zelfstandige voor het monteren van gebouwen, waarnaast ik het sporten weer kon oppakken.
Later zou mede-eigenaar worden van de sportschool van mijn vriendin totdat het gebeurde. Op mijn 29e (juli 2001) brak ik mijn nek door een duik in de zee. Ik bedacht eerst dat ik mezelf plat op mijn buik zou laten vallen omdat het heel laag water was tot het moment dat er een hele mooie golf aankwam en ik dacht dat ik er in kon duiken. Met spoed werd ik onder politiebegeleiding en een vliegende helikopter boven me in een ambulance naar het ziekenhuis vervoerd. De MRI liet een fractuur zien van C5 en 6. Na een maand in het ziekenhuis gelegen te hebben heb ik in het RCA gerevalideerd.

Eenmaal in het revalidatiecentrum moet je jezelf oppeppen om weer zo goed mogelijk terug in de maatschappij te keren. Naargelang je revalidatie vordert kom je weer met sporten in aanraking. Voor mij was dit handbiken en quad-rugby. Ook kwam ik toen in aanraking met elektrostimulatie, waarbij ik door fysiotherapeuten voorgesteld werd aan Prof.dr. Thomas Janssen van de Vrije Universiteit Bewegingswetenschappen. Dit is nu 18,5 jaar geleden. Hierbij heb ik een elektrostimulatie broekje voor een langere periode achter elkaar gedragen, voor 8 weken lang, elke dag en nacht. Daarnaast was ik de eerste die de eerste bed-fiets mocht testen die overkwam uit Amerika. Binnen een jaar mocht ik al aan vele afstudeerprojecten meewerken.
Nu zit ik na 18,5 jaar bij PULSE Racing, waarbij ik wordt getraind door dames van het VU op een Berkelbike van Rik Berkelmans. Dit met het doel dat ik zelfstandig met mijn benen een langere afstand kan fietsen met behulp van FES.